Pojazdy silnikowe do przewozu >= 10 osób razem z kierowcą, zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu

Kod CN 8702 30 obejmuje autobusy wyposażone w silnik o zapłonie iskrowym (benzynowy lub gazowy – CNG, LNG, LPG), przeznaczone do przewozu dziesięciu lub więcej osób łącznie z kierowcą. W praktyce segment ten zdominowany jest przez autobusy napędzane sprężonym gazem ziemnym (CNG), które stanowią popularną alternatywę dla autobusów diesla w transporcie miejskim, oferując niższe emisje cząstek stałych i tlenków azotu. Autobusy CNG wyposażane są w silniki o zapłonie iskrowym zasilane metanem, ze zbiornikami ciśnieniowymi montowanymi na dachu lub pod podłogą. Silniki te muszą spełniać normę emisji Euro VI, a zbiorniki ciśnieniowe podlegają regulaminowi EKG ONZ nr 110 dotyczącemu pojazdów zasilanych CNG i LNG. Homologacja autobusu odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/858, a budowa nadwozia musi odpowiadać regulaminowi nr 107. W 2026 roku autobusy CNG traktowane są jako rozwiązanie przejściowe – oferują niższą emisję CO2 w porównaniu z dieslem, ale nie spełniają kryterium zerowej emisji.

Przy imporcie autobusów z silnikiem iskrowym (CN 8702 30) z krajów trzecich obowiązują standardowe procedury celne. Importer przedstawia fakturę handlową, dokument transportowy, deklarację wartości celnej i świadectwo pochodzenia. Stawki celne zależą od kraju pochodzenia i powinny być sprawdzone w TARIC/ISZTAR4. Autobusy nie podlegają akcyzie. VAT naliczany jest od wartości celnej powiększonej o cło. Pojazd musi posiadać homologację typu UE, w tym homologację zbiorników ciśnieniowych CNG/LNG zgodną z regulaminem EKG ONZ nr 110. Transport autobusów ze zbiornikami ciśnieniowymi CNG wymaga uwzględnienia przepisów ADR dotyczących przewozu pojazdów z instalacjami gazowymi. Rejestracja autobusu gazowego w Polsce wymaga badania technicznego uwzględniającego specyficzne wymagania dla pojazdów z instalacją gazową, w tym szczelność układu i stan zbiorników. Autobusy gazowe importowane na potrzeby transportu publicznego mogą podlegać dodatkowym wymaganiom wynikającym z umów o świadczenie usług z organizatorem transportu.

Autobusy napędzane sprężonym gazem ziemnym (CNG) stanowią istotny segment rynku autobusów z silnikiem iskrowym (CN 8702 30) w Europie. Główni producenci – Solaris (Urbino CNG), Iveco (Crossway LE CNG), MAN (Lion's City CNG), Mercedes-Benz (Citaro NGT) i Scania – oferują modele spełniające najwyższe standardy emisyjne i bezpieczeństwa. Zaletami napędu CNG są niższe emisje cząstek stałych i NOx w porównaniu z dieslem, niższy poziom hałasu oraz potencjał wykorzystania biometanu jako paliwa odnawialnego. Ograniczeniami są mniejszy zasięg w porównaniu z dieslem (typowo 350-500 km), konieczność rozwoju infrastruktury tankowania CNG oraz wyższy koszt zbiorników ciśnieniowych. Rozporządzenie AFIR zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia sieci stacji CNG i LNG wzdłuż sieci TEN-T. Perspektywy rynkowe autobusów CNG zależą od tempa elektryfikacji transportu miejskiego – w krajach z rozwiniętą infrastrukturą CNG autobusy gazowe mogą pozostać konkurencyjne przez najbliższe lata.